Alrijne, locatie Leiderdorp

Als dit nederland is en alles zo duur moet zijn snap ik het wel, maar mensen komen zelf naar het ziekenhuis uit zichzelf heb last en moet je hele privacy vertellen terwijl 1 arts 1 apparaat jou lichaam kan scannen wat er aan de hand is, dan pas in juni uitslag zelf ophalen in alphen? Terwijl alles al besproken is , is geen burgers geld waardig ziekenhuis geen ster niks dan de media zorg omhoog?? Niks waard!! Gr van een echte hollander

Erg goed geholpen bij poli dermatologie. Ik stond bij de verkeerde locatie en mocht gelukkig nog tussendoor bij locatie Leiderdorp. Hele fijne dermatoloog die mijn klacht serieus nam. Eerdere dermatologen hadden geen oplossing voor mijn probleem en namen het niet serieus, maar M. Poelhekken kwam samen met een collega voor een goede oplossing. Heel erg blij met de goede zorg!

Goede ervaring met dit ziekenhuis. Het personeel is vriendelijk en professioneel, en je wordt serieus genomen. De wachttijden zijn redelijk en de zorg is van goede kwaliteit. Alles is goed georganiseerd en schoon. Ik voelde me hier goed geholpen en op mijn gemak. Zeker aan te raden.

Super slecht. Lang gewacht met een gebroken arm, slechte service je word van de ene kant naar de andere kant gestuurd. Na 24u hele hand paars en opgezwollen omdat het gips veelste strak was gezet, moesten we terug komen en werd er opnieuw getrokken aan de gebroken arm omdat de amateurs het de dag daarvoor niet goed hadden gedaan.

Ik ben niet vreede van behandeling van spataderen in zikenhuis leiderdorp .was geen apartuur geen kamera om te kijken wat zijn an doen gewoon katastrof plek ik weet niet wat ik.zag daar jammer jammer dat zo schlecht is ge woorde zikenhuis lijk Bangladesh of zo. Sorry or dat ik zeg maar ik ga nooit.mier Nederland om te schamen.

Vriendelijke mensen helpen je goed alleen jammer dat als je tegenwoordig wat mankeer dat je dan van die belachelijke hoge parkeerkosten heb bij alle ziekenhuizen

Tsja, eigenlijk moet je voorzichtig zijn met een negatieve beoordeling van een ziekenhuis vlak om de hoek, zo voelt dat tenminste voor me, zo´n plek kan tenslotte levensreddend zijn. Ik heb er ook lang over nagedacht hoe je nu over een ziekenhuis een goed review zou moeten schrijven: mag je bv de artsen verbonden aan dat ziekenhuis wel in je beoordeling meenemen? Uiteindelijk vond ik van wel; die artsen zijn daar tenslotte in dienst. Ten eerste vind ik de hygiëne in het ziekenhuis niet perfect op orde; dit probleem dateert al uit de tijd dat het ziekenhuis  nog ´Elisabeth´ heette, een veel mooiere naam trouwens dan ´Rijnland´, een naam die van de tekentafel (lees krukkenpersoneel met een ligstoelsalaris) komt. Wat bij bezoekjes aan het ziekenhuis opvalt is dat de wachttijden er extreem lang zijn, zeker in vergelijking met het L.U.M.C (dat is het voormalige AZL, óók een veel toepasselijker naam trouwens). Ook dat probleem van die hygiëne speelt al jaren en verbetert maar niet. De Apotheek steekt trouwens iedereen naar de kroon daarin, die zou ik zéker links (of rechts vanuit het westen komend) laten liggen. En dan die artsen, tja... Ik werd er 15 jaar geleden aan mijn knie geopereerd, een simpele ingreep was het, een eenvoudige kijkoperatie, echter, ik heb nooit meer goed kunnen lopen en raakte eigenlijk ´alles kwijt´ door die misser. Onze maatschappij is de afgelopen decennia natuurlijk steeds meer opgeschoven naar weerbare burgers die onomstotelijk nu de spil van de samenleving zijn. Zij houden de economie draaiend en het is heden ten dage een vanzelfsprekendheid in de samenleving geworden dat je dan daar op inzet. Dom natuurlijk maar een realiteit. Terug naar het ziekenhuis, ik kwam enkele malen terug in het Rijnland maar men wist ´het euvel van mijn knie´ niet meer te repareren. De voorlaatste keer was het een dame die toen ze bemerkte dat ik (begrijpelijkerwijs) wat terughoudend was om meteen nóg een operatie te ondergaan, subiet opstond en me echt binnen letterlijk enkele seconden alweer naar de uitgang begeleidde, wat een afgang voor een arts was dat zeg, Aan mij viel niets meer te verdienen, dat voelde je, onbetwistbaar. De laatste keer, nog niet zo lang terug was het een wat jongere man die me ´hielp´... Vriendelijk was hij wel maar daar hield het wel mee op. Hij stelde me een vraag en ik antwoorde zo precies en consciëntieus mogelijk maar hij luisterde niet tijdens het tikken. Tikken gebeurt tegenwoordig tíjdens het vertellen over je klachten en dat kan natuurlijk niet maar dat is een geldkwestie. Een quotum moet links- of rechtsom gehaald worden waarbij je als werknemer en arts probeert om flitsendsnel tot de kern van het probleem van een patiënt te komen. ´Vriendelijk en flitsendsnel´ zijn geen boezemvrienden, daar kom je als patiënt achter wanneer er,  net nadat je verteld hebt dat je al 2x eerder terug geweest bent, de vraag gesteld hoort worden of?... ja inderdaad...´of je ooit nog wel eens eerder terug geweest bent´... Hopeloos dus. Oh ja, het begint al bij de patiëntenregistratie; let vooral op de oogopslag en de lichaamstaal van de dame die een aantal controlevragen stelt voor binnenkomst. Niet vaak daarvoor zag ik een werknemer zo haar afschuw over haar contact met binnentredende patiënten (proberen te) onderdrukken, dan die dame in kwestie. Je vraagt je dan toch af of de directeur (sorry ´manager´ natuurlijk...) nooit eens een rondje door zijn ´paleis´ loopt. Wanneer ik het al zo duidelijk zie... Oh ja, voor de duidelijkheid en om misverstanden over uw luistercapaciteiten te voorkomen: beste marketing en publiciteitswerknemer, ontslaat u mij alstublieft van de plicht tot het lezen van het apparatsjik achtige riedeltje dat ik in de reviews hieronder steeds maar lees over ´wenden tot´ en ´de klachtenfunctionaris´.... alstublieft?